زمزمه های من

دردوران دانشجویی بخاطر جوشلوغ وشاد خوابگاه وفور ادم پرانرژی هیچوقت فکر نمی کردم روزی برسه که نبود این جور ادمها در محیط زندگیم منو ازار بده.نه اینکه فکر کنید نزدیکان من ادمهای دپرسی هستندنه ،ادمهای بی تفاوتی هستند .نه اهل مسافرت اند نه اهل بزم وشادی هستندو نه اهل تفریح وگردش هستند ،اهل هیچی نیستند واقعا هیچی ،فقط نفس میکشن.من اوایل ازدواجم خیلی تلاش کردم ولی تغییر خاصی در استیل زندگیشون پیش که نیومد هیچ منم کم کم مثل اونا شدم کم حرف وکم تحرک ،راکدوبی تفاوت دیگه حتی از پول خرج کردن هم لذت چندانی نمیبرم.اگر شاغل نبودم وهرروز مجبور نبودم از خونه بیام بیرون الان یک افسرده شناسنامه دارتو فاز حاد بودم. خدایا چندتا ادم پرانرژی وحسابی در اطراف ما تولید بفرما.