زمزمه های من

امروز بعد از دوسال یکی از دوستام رو دیدم ایشون تنها موجود زنده ای هستند که من بعداز ازدواجم باهاش دوست شدم وبه خونشون دعوت شدم.از من ده سال بزرگتر هستند و ده سال هم هست ازدواج کردن ولی در چهار سال اخیر متوجه شدن که توانایی مادر شدن رو ندارن .بیچاره تلاش خیلی زیادی کرد ولی نشد .مادر همسر ایشون نیز در تمام این مدت سنگ تمام گذاشتند واز لحاظ روحی ایشون رو نابود کردن وامروز من فقط یک ادم مچاله شده و نحیف رو دیدم که از همه هم جنس هاش متنفر بود .مادر همسرشون دقیقا زمانی که ای وی اف(لقاح مصنوعی) چهارم !!!! رو ایشون تازه انجام داده بودن وچهارده روز به صورت یک جسم سلب بر روی تخت بیمارستان افتاده بودن به ملاقات ایشون اومده بودن وگفته بودن که خیلی از زنها میرن واسه شوهرشون زن میگیرن تا بچه دارشن .بقیه نزدیکان ایشون نیز توهمین مایه ها، مریض روانی هستن بیچاره انقدر مظلومه ، من دلم واسش کباب میشه ،زندگیش قشنگش ظرف این چند سال به جهنم تبدیل شده .واقعا چرا درصدروان پریشی وسادیسم در زنهای این جامعه انقدر بالاست؟تمام موهاش سفید شده بود ،پوستش چروک شده بودمیگفت یک ساله درهای خونشو به روی همه بسته،چرا چون بچه دار نمیشه ومردم هم نمیتونن جلوی زبونشون رو بگیرن وکنایه نزنن وازارش ندن .من نمیدونن چرا خانواده ها باید همیشه نتیجه ازدواج دو نفر رو ، تولید بچه بدونن .چرا خوشبختی وروابط نزدیک زن وشوهر وعشق وعلاقه ایجاد شده در زندگی مشترک حتما باید با ایجاد بچه تایید بشه؟چرا زندگی بدون بچه اینقدر برای همه عجیب وتاسف باره؟یک دفعه کانال دویچه وله داشت با یک زوج المانی درباره بچه دار شدن مصاحبه میکردخانمه حدودا چهل ساله بود در جواب گزارشگر گفت ما تصمیم گرفتیم بچه دار نشیم ،چون اقتصادی نیست وبچه خیلی خرج داره.حالا اگه این حرفو تو این مملکت بزنی وای به روزت ،انواع نصایح خردمندانه ملت رو میشنوی :اره تو بچه بیار خدا میرسونه ،هر که دندان دهد نان دهد ،روزی بچه اون بالاست،هرروز چند تافرشته روزی بچه رو مقدر میکنن!!!!واز این دست اراجیف وانواع مشابه دیگر که فراوان میشنویم و این قضیه واقعا برای من ازار دهندست.